علی اصغر مقدم

   چکیده    مقدمه:   سرطان یکی از مهم‌ترین چالش‌های بهداشتی در جهان به شمار می‌رود و سرطان تخمدان به‌عنوان پنجمین علت مرگ‌ومیر ناشی از سرطان در زنان و یکی از کشنده‌‌ترین بدخیمی‌های زنانه شناخته می‌شود. با توجه به محدودیت‌های درمانی رایج، توجه به ترکیبات گیاهی با خواص ضدسرطانی افزایش یافته است. گیاه تشنه‌داری به دلیل دارا بودن ترکیبات زیست‌فعال، به‌عنوان یک عامل بالقوه ضدسرطان مورد توجه قرار گرفته است.      هدف:  هدف این مطالعه بررسی القای استرس اکسیداتیو و مرگ برنامه ریزی سلولی توسط عصاره گیاه تشنه داری بر رده سلولی سرطان تخمدان A2780 می باشد.    روش:   در این مطالعه آزمایشگاهی، عصاره‌های هیدروالکلی و اتیل‌استاتی گیاه تشنه‌داری به روش خیساندن تهیه شدند. سمیت سلولی و میزان زنده‌مانی سلول‌ها پس از تیمار با عصاره‌ها با استفاده از آزمون MTT ارزیابی و عصاره با بیشترین پتانسیل سیتوتوکسیک انتخاب گردید. سپس میزان تولید گونه‌های فعال اکسیژن ، پتانسیل غشای میتوکندری و فعالیت کاسپاز-3 اندازه‌گیری شد و بررسی میکروسکوپی انجام گردید.    یافته‌ها:     نتایج نشان داد که عصاره اتیل‌استاتی گیاه تشنه‌داری نسبت به عصاره هیدروالکلی اثر سیتوتوکسیک قوی‌تری بر سلول‌های A2780 دارد. تیمار سلول‌ها با این عصاره منجر به افزایش معنی‌دار تولید ROS و القای استرس اکسیداتیو شد. همچنین کاهش پتانسیل غشای میتوکندری و افزایش فعالیت کاسپاز-3 بیانگر فعال شدن مسیر آپوپتوز در سلول‌های تیمار شده بود.    نتیجه‌گیری:   عصاره اتیل‌استاتی گیاه تشنه داری اثرات سیتوتوکسیک قوی تری در قیاس با عصاره هیدروالکی این گیاه بر سلول های رده A2780 داشته و با القای استرس اکسیداتیو و فعال‌سازی مسیر آپوپتوز، موجب کاهش زنده‌مانی این رده سلولی می‌شود. این یافته‌ها پتانسیل این عصاره گیاهی را به‌عنوان یک عامل ضدسرطانی طبیعی پیشنهاد می‌کند.    واژه های کلیدی : سرطان تخمدان، تشنه داری، عصاره، سمیت سلولی، استرس اکسیداتیو، آپوپتوز، رده A2780

کارایی ضعیف تولید مثلی در گاوهای شیری همچنان یک نگرانی عمده برای صنعت دام شیری در سراسر جهان است. در چند دهه‌ی اخیر، انتخاب ژنتیکی برای تولید شیر با کاهش کارایی تولید مثلی همراه بوده است. تلاش‌های تحقیقی زیادی به منظور ابداع فناوری‌هایی جهت القاءِ تخمک‌گذاری همزمان برای تلقیح در زمان معین (TAI) در گاوهای گوشتی و شیری انجام شده است. پروتکل Ovsynch، که شامل دو تجویز هورمون آزادکننده­ی گنادوتروپین (GnRH) به فاصله­ی 9 روز، تجویز پروستاگلاندین F2? (PGF2?) هفت روز پس از GnRH اول، و انجام تلقیح 18-16 ساعت پس از تجویز GnRH دوم (GnRH2) است، برنامه­های تولید مثلی را موثرتر ساخته است. با این حال، نرخ ضعیف تخمک­گذاری در پاسخ به GnRH2 ممکن است منجر به نرخ­های آبستنی پایین شود. پژوهش­های زیادی جهت بهبود نرخ تخمک­گذاری با جایگزین کردن GnRH2 از جمله با گنادوتروپین کوریونیک انسانی (hCG) که موثرتر از GnRH در تحریک تخمک‌گذاری در گاوهای شیری است انجام شده است. با این حال گزارش شده است که این جایگزینی نرخ‌های تخمک‌گذاری و آبستنی را افزایش نداد، بنابراین hCG یک جایگزین مناسب برای GnRH2 نیست. ما فرض کردیم که درصد گاوهایی که در پاسخ به GnRH2 تخمک­گذاری می­کنند با تجویز همزمان hCG افزایش می­یابد. بنابراین در مطالعه­ی حاضر اثر تجویز همزمان hCG و GnRH2 در مقایسه با تجویز جداگانه­ی هر یک از آنها بر عملکرد تولید مثلی گاوهای هلشتاین شیرده مورد بررسی قرار گرفت. در این مطالعه 62 راس گاو بین زایش­های دوم و پنجم که در روزهای 5 ± 50 پس از زایش خود بودند به­طور تصادفی به سه گروه GPG (Ovsynch)، GPH (مانند گروه GPG ولی تجویز hCG به­جای GnRH2) و GPG-H (مانند گروه GPG ولی تجویز hCG همزمان با GnRH2) تقسیم و 18-16 ساعت بعد از آخرین تزریق تلقیح (TAI) شدند. دام­ها در روزهای 1- (TAI = D 0) و 7 جهت تعیین نرخ تخمک­گذاری و در روزهای 30 و 55 جهت تعیین نرخ­های گیرایی و آبستنی به روش سونوگرافی معاینه شدند. نمونه­های خون از ورید وداج دام­ها در روزهای صفر و 12 جهت سنجش غلظت­های پروژسترون خون اخذ گردید.

  سرطان کولورکتال[ colorectal] معضلی جهانی است. مقاومت تومور به داروها، چالش اصلی درمان است که با اختلال در سیستم اکسیداتیو/آنتی‌اکسیدانی مرتبط است. نانوذرات اکسید روی سنتز سبز، ZnO    با تاثیر براین سیستم، اثرات ضد توموری اعمال می‌کنند. روش کار: تاثیر نانوذرات اکسید روی سنتز سبز را بر شاخص‌های کلیدی استرس اکسیداتیو و سیستم آنتی‌اکسیدانی شامل مالون دی‌آلدئید (MDA)، سوپراکسید دیسموتاز (SOD) و گلوتاتیون(GSH ) در سلول‌های سرطان کولورکتال HT-29 بررسی شد. نانوذرات اکسید روی به روش سبز با استفاده از عصاره پوست انار سنتز شدند. ترکیبات فعال زیستی عصاره با GC-MS و HPLC شناسایی شدند. نانوذرات سنتز شده با XRD، DLS، UV-Vis، FTIR، پتانسیل زتا و FE-SEM تجزیه و تحلیل شدند. تشکیل نانوذرات با ساختار کریستالی وورتزیت[ wurtzite] شش ضلعی، اندازه نانو و مورفولوژی کروی و شش ضلعی تایید شد. نتایج:نانوذرات اکسید روی سنتز شده به روش سبز با نانوذرات سنتز شده به روش‌های شیمیایی بر روی HT-29 مقایسه شدند. نتایج MTT نشان داد که نانوذرات سبز، اثرات سیتوتوکسیک[ cytotoxic] قوی‌تری اعمال نمودند. مقدار IC50 برای نانوذرات سبز، 80.28 میکروگرم بر میلی‌لیتر تعیین شد. سطوح نشانگرهای استرس اکسیداتیو و مولکول‌های آنتی‌اکسیدان سنجش شد. افزایش MDA و کاهش SOD و GSH را در گروه تیمار شده با نانوذرات سبز دیده شد. نتایج AO/PI و DAPI، القای آپوپتوز را در سلول‌های سرطانی تیمار شده با نانوذرات سبز تایید نمود. نتیجه گیری:نانوذرات اکسید روی سنتز شده به روش سبز با عصاره پوست انار، تاثیردرسیستم اکسیداتیو/آنتی‌اکسیدانی سلول‌های سرطانی،احتمالا پتانسیل بالایی در بهبود درمان سرطان کولورکتال دارند.

برنامه¬ی آوسینک، شامل دو تجویز هورمون آزادکننده¬ی گنادوتروپین (GnRH) به فاصله-ی 9 روز و تجویز پروستاگلاندین F2? (PGF2?) هفت روز بعد از تجویز GnRH نخست (GnRH1) و انجام تلقیح (TAI) 16-18 ساعت پس از تجویز GnRH2، برنامه¬های تولید مثلی را موثرتر ساخته است. با این حال، عدم تخمک¬گذاری در پاسخ به GnRH1 ممکن است منجر به نرخ¬های آبستنی پایین بخاطر تخمک¬گذاری غیر همزمان پس از تجویز GnRH2 شود. پژوهش¬ها نشان داده¬اند که گنادوتروپین کوریونیک انسانی (hCG) موثرتر از GnRH در تحریک تخمک‌گذاری در گاوهای شیری است. با این حال گزارش شده است که آغاز کردن پروتکل Ovsynch با hCG نرخ‌های تخمک‌گذاری و آبستنی را در گاوهای شیری شیرده افزایش نداد. بنابراین، hCG یک جایگزین مناسب برای GnRH1 نیست. ما فرض کردیم که درصد گاوهایی که در پاسخ به GnRH1 تخمک¬گذاری می-کنند با تجویز همزمان hCG افزایش می¬یابد. بنابراین در این مطالعه اثر تجویز همزمان hCG و GnRH1 در مقایسه با تجویز جداگانه¬ی هر یک از آنها بر عملکرد تولید مثلی گاوهای هلشتاین شیرده مورد بررسی قرار می¬گیرد. در این مطالعه 60 راس گاو بین زایش¬های دوم و پنجم که در روزهای 3 ± 50 پس از زایش قرار دارند به¬طور تصادفی در گروه¬های Ovsynch، hCG (مانند گروه Ovsynch ولی تجویز hCG به¬جای GnRH1) و GnRH1 + hCG تقسیم و 18-16 ساعت بعد از آخرین تزریق مورد تلقیح قرار گرفتند. گاوها در روزهای 10-، 3-، 1-، صفر و 1 (TAI = day 0) جهت تعیین نرخ تخمک¬گذاری و در روزهای 2 ± 30 جهت تعیین نرخ آبستنی به روش سونوگرافی معاینه شدند. همچنین جهت سنجش غلظت¬های پروژسترون، از ورید وداج همه¬ی دام¬ها نمونه¬های خون در روزهای 10-، 3-، 0، و 12 مطالعه اخذ گردید. نتایج مطالعه‌ی حاضر نشان داد که تجویز hCG همراه با GnRH نخست برنامه¬ی آوسینک در گاوهای شیری شیرده موجب افزایش معنی¬دار نرخ¬های تخمک¬گذاری اول و دوم، میانگین قطر فولیکول غالب موج جدید فولیکولی در روز 1- و نرخ آبستنی در گاوهای شیری شیرده نمی¬شود. یکی از محدودیت¬های مطالعه¬ی حاضر، تعداد پایین دام¬ها در گروه¬های مورد مطالعه بود. بنابراین مطالعات بیشتری با استفاده از تعداد بزرگتری از گاوها می¬تواند نتایج دقیق¬تری را فراهم نماید. لغات کلیدی: آوسینک، تلقیح در زمان معین، گاو شیری، نرخ آبستنی،   نرخ تخمک‌گذاری، هورمون گنادوتروپین کوریونیک انسانی   

  ناندرولون یکی از متداولترین استروئیدهای آندروژن آنابولیک است که مورد سوء مصرف قرار میگیرد. مطالعات انجام شده حاکی از ارتباط بین ناندرولون و یادگیری و حافظه میباشد. اثرات ناندرولون بر یادگیری

0

  سلولهای بنیادی اسپرماتوگونی(SSCs) سلول های بنیادی بالغی هستندکه توانایی خودنوسازی، تمایز و انتقال ژنتیک به نسل بعدی را دارند. به علت اهمیت این سلول­ها، مطالعات اخیر پزشکی و بیولوژی بر روی فرآیند جداسازی، خالص سازی، تشخیص، کشت و نگهداری آنها متمرکز شده است. برای حفظ طولانی مدت ذخایر سلولی، انجماد روشی انتخابی می باشد. با وجود اینکه انجماد امکان حفظ ذخایر سلولی را ایجاد می کند، اما باعث ایجاد استرس اکسیداتیو در سلول ها می شود. کورکومین ماده موثره گیاه زرد جوبه است که با خاصیت آنتی اکسیدانی خود از تولید رادیکال های آزاد و ایجاد آسیب به سلول جلوگیری می کند. جهت حفظ ذخایر سلول های اسپرماتوگونی،   بهبود محیط انجماد ضروری می باشد. هدف کار،

   سلول های بنیادی اسپرماتوگونی (SSCs) به عنوان یک سلول بنیادی بالغ قابلیت خودنوسازی ، تمایز و انتقال ژنتیک به نسل بعدی را دارا هستند. به همین دلیل فرآیند جداسازی، خالص سازی، تشخیص، کشت و نگهداری آن موضوع اصلی تحقیقات اخیر در علم بیولوژی و پزشکی بوده است. انجماد سلول ها، روشی انتخابی جهت حفظ طولانی مدت ذخایر سلولی است. اما انجماد موجب القای آسیب اکسیداتیو به سلول ها می شود.کوئرستین یک فلاونوئید گیاهی و آنتی اکسیدانتی است که از تولید رادیکال های آزاد و آسیب به DNA جلوگیری می کنند. با توجه به ضرورت بهبود محبط انجماد ، جهت حفظ دخایر سلول های اسپرماتوگونی، هدف ما، بررسی تاثیر کوئرستین بر روی زنده مانی و کیفیت سلول های بنیادی منجمد شده ی بیضه ی پس از ذوب جهت بهبود محیط انجماد در بز می باشد. در این آزمایش 10 گرم از بافت بیضه جمع آوری شده در محیط کشت DMEM به قطعات کوچک تقسیم خواهند شد، پس از مراحل هضم آنزیمی و سانترفیوژ، سوسپانسیون سلولی از فیلتر نایلونی عبور داده می شوند. سپس در محیط DMEM حاوی 1 درصد سرم گوساله جنینی به مدت 72 ساعت در دمای 38   درجه سانتی گراد انکوبه می شوند و پس از جداسازی سلول های اسپرماتوگونی معلق، درصد حیات سلو ل ها ارزیابی می شوند. جهت انجماد SSCs، از محیط پایه انجماد به همراه کوئرستین ( 5 ، 25 و 50 میکرومولار) استفاده و سلول ها در دمای   4°c به مدت 2 ساعت و سپس در 0C 80-   به مدت 24 ساعت نگهداری و در نهایت به تانک نیتروژن انتقال داده می شوند. پس از ذوب سلول ها درصد حیات در گروه های آزمایشی ارزیابی می شوند.

   چکیده زمینه و هدف: سلول‌های بنیادی اسپرماتوگونی   (SSCs[1])تنها سلول‌های بنیادی بالغی هستند که با حفظ شرایط خود نوسازی و تمایز موجب تداوم تولید اسپرم در دوران بزرگسالی می‌شوند. تکثیر SSCs در سیستم‌های کشت می‌تواند منبع ارزشمندی از سلول‌های زاینده را فراهم   سازد. انجماد سلول‌ها یک روش انتخابی جهت حفظ طولانی مدت ذخایر سلولی است. با این حال، انجماد، تولید گونه‌های اکسیژن فعال درون سلولی (ROS) را افزایش می‌دهد و باعث آسیب اکسیداتیو به سلول‌ها می‌شود. آلفاتوکوفرول آنتی اکسیدانی قوی است که با سم زدایی از ترکیبات مضر و حذف گونه‌های فعال نیتروژن از بدن محافظت می‌کند، در نتیجه بر آن شدیم تا به بررسی اثرات محافظتی آلفاتوکوفرول بر انجماد سلول‌های بنیادی اسپرماتوگونی در بز بپردازیم. مواد و روش‌کار: در این مطالعه جهت جداسازی سلول‌های بنیادی اسپرماتوگونی 1 سانتیمتر مکعب بافت پارانشیم بیضه بز‌های نژاد بومی کشتارگاهی، در محیط کشت DMEM حاوی اسید آمینه غیرضروری و آنتی بیوتیک به قطعات کوچک تقسیم شد و پس از اعمال مراحل هضم آنزیمی و سانترفیوژ، در محیط DMEM به مدت 24 ساعت در دمای 37 درجه سانتیگراد گرمخانه گذاری شدند. سپس سلول‌های بنیادی اسپرماتوگونی جدسازی شده در محیط انجماد پایه حاوی 0، 100 و 200 میلی مولار مکمل آلفاتوکوفرول منجمد شدند و در نهایت حیات سلول‌ها و نیز میزان کاتالاز، سوپر اکسید دیسموتاز، ظرفیت آنتی‌اکسیدانی تام، گلوتاتیون پراکسیداز و مالون دی آلدئید مورد سنجش قرار گرفت. نتیجه‌گیری: مکمل کردن محیط انجماد سلول‌های بنیادی اسپرماتوگونی بز با آلفاتوکوفرول موجب افزایش بقای سلولی نسبت به گروه کنترل پس از انجماد-یخ‌گشایی شد، از طرفی به‌طور معنی‌داری موجب جلوگیری از کاهش میزان آنتی اکسیدانت‌های کاتالاز، سوپراکسید دیسموتاز و ظرفیت آنتی‌اکسیدانی تام و نیز جلوگیری از افزایش مالون دی آلدئید که همگی ناشی از آثار سو انجماد می‌باشند، نسبت به گروه کنترل شد.

هدفاز این مطالعه­ بررسی تاثیر تجویز GnRH و hCGدر زمان تلقیح مصنوعی روی نرخ­های تخمک­گذاری و آبستنی در گاوهای شیری شیردههمزمان­سازی­شده با پروتکل آوسینک بعلاو­ی پروژسترون بود. در این مطالعه، تعداد 47راس گاو شیری شیرده‌ بین زایش اول و پنجم که در روزهای 1 ± 55 دوره‌ی شیردهی خود قرار داشتند یک دستگاه آزادکننده‌ی داخل واژنی پروژسترون (CIDR) و همزمان با آن، µg 25 از یک آنالوگ GnRH (Alarelin acetate) به روش داخل عضلانی (i.m.) دریافت کردند (روز صفر). در روز 7، دستگاه‌های CIDR خارج و به تمامدام‌ها بلافاصله µg 500 از یک آنالوگ PGF2? (d-cloprostenol sodium)به روش i.m.تجویز ‌شد. در روز 9، به تمام دام‌ها یک دوز دیگر آنالوگ GnRH به روش i.m. تجویز گردید و 18-16ساعت بعد، تمام دام‌ها با منی یخ‌گشایی‌شده تلقیح (TAI) شدند. دام‌ها سپس بطور تصادفی در یکی از چهار گروه زیر ثبت نام ‌شدند: 1) گروه hCG1650   (n=12): دام‌ها همزمان‌ با TAI، 1650 واحد بین‌المللی hCG به روش i.m.  دریافت کردند. 2) گروه hCG3300   (n=12): دام‌ها همزمان‌ با TAI، 3300 واحد بین‌المللی hCG به روش i.m.   دریافت کردند. 3) گروه GnRH (n=11): دام‌ها همزمان‌با TAI، µg 25 آنالوگ GnRH به روش i.m.   دریافت کردند. 4) گروه شاهد (CON) (n=12): دام‌ها همزمان‌با TAI، 5 میلی‌لیتر سالین نرمال به روش i.m. دریافت کردند. تخمدان‌های همه‌ی دام‌ها در روزهای 9، 10، و 11 بعد از شروع پروتکل‌ (روز صفر) جهت شناسایی و ثبت فولیکول دارای حدقل قطر ? 8 میلی‌متر و شناسایی تخمک‌گذاری فولیکول ثبت‌شده به روش سونوگرافی مورد بررسی قرار گرفتند. تخمک‌گذاری به صورت شناسایی یک فولیکول ? mm 8   قطر در روز 9 و ناپدید شدن آن تا روز 11 تعیین گردید. تشخیص آبستنی در روزهای 1 ± 30 و 1 ± 60 بعد از انجام TAI با استفاده از دستگاه اولتراسوند از طریق راست‌روده جهت تعیین به ترتیب نرخ گیرایی و نرخ آبستنی انجام شد. جهت سنجش غلظت­های پروژسترون سرم به روش ELISA، از ورید وداج تمام دام­ها در روزهای صفر، 6 و 12 بعد از TAI یک نمونه­ی خوندر لوله­های پلاستیکی دارای خلاءِ بدون ماده­ی ضد انعقادی جمع­آوری شد. نتایج مطالعه­ی حاضر معلوم ساخت که از نظر میانگین غلظت­های پروژسترون در روزهای صفر، 6 و12 پس از TAI و نیز نرخ‌های تخمک­گذاری، گیرایی و آبستنی به ازای نخستین تلقیح بین گروه­ها هیچ تفاوت معنی­داری وجود ندارد اگر چه تجویز گنادوتروپین­ها موجب بهبودی عددی نرخ گیرایی و آبستنی به میزان 41.7-16.7% در مقایسه با گروه سالین شد. در خاتمه، معلوم شد که تجویز GnRH یا hCG، صرف نظر از دوز زیاد یا کم، در زمان TAI در گاوهای همزمان­شده با پروتکل آوسینک بعلاوه­ی CIDR موجب بهبودی غیر معنی­دار و قابل قبول نرخ­های گیرایی و آبستنی در گاوهای شیری شیرده می­شود.   

P<0.05) در نظر گرفته شد. نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد در دو گروه دوز بالا و متوسط کاهش وزن معنی‌داری وجود دارد. سطح هماتوکریت و RBC به غیر از گروه دوز کم نسبت به گروه شاهد کاهش معنی‌داری داشت. میزان گلبول سفید، نوتروفیل، لنفوسیت و پلاکت افزایش معنی‌داری نسبت به گروه کنترل نشان دادند.تغییرات در سطح هموگلوبین بی‌معنی بود ولی در همه گروه‌های تیماری سطح مالون‌دی‌آلدئید (MDA)، وضعیت تام اکسیدانی (TOS) و اندیس استرس اکسیداتیو (OSI) به جز شاخص استرس‌اکسیداتیو گروه دوز متوسط سرم، نسبت به گروه شاهد افزایش معنی‌داری داشته و ظرفیت آنتی‌اکسیدانی تام (TAC) به غیر از گروه دوز متوسط سرم در بقیه گروه‌ها کاهش معنی‌داری یافت.سطح آنزیم‌های گلوتاتیون پراکسیداز (GPx) و سوپراکسیدادیسموتاز (SOD) در RBC در همه گروهای تیماری کاهش معنی‌داری داشتند.میزان آنزیم نیتریک‌اکساید در نمونه سرمی در دوز متوسط افزایش معنی‌داری داشت و در نمونه RBC در دو دوز پایین و بالا افزایش معنی‌داری نشان داد. هم‌چنین در بررسی بیان ژن TRPC6 میزان بیان این ژن در   دوزهای بالا و متوسط به طور معنی‌داری افزایش یافت. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که تجویز داروی 5-FU در درمان سرطان می‌تواند باعث ایجاد استرس‌اکسیداتیو در گلبول‌قرمز شده و همین استرس‌اکسیداتیو میزان بیان ژن TRPC6 را در غشا اریتروسیت‌ها افزایش داده و در ادامه باعث ایجاد آپوپتوز در آن‌ها شود. بنابراین پیشنهاد می‌شود پزشکان و دامپزشکان در تجویز این دارو برای بیماران با مشکلات خونی و کم خونی دقت لازم را داشته باشند.